Қидирув

фл. 1. Шип-шип қилмоқ; шитирламоқ.

Ҳовлида дарахт шохлари шипиллаб, қизни чорлагандай бўлди. — Ж. Саъдуллаев, Қиз орзуси

Вақт ҳам алламаҳал бўлиб қолган, бутун касалхона уйқуда. Фақат аҳён-аҳёнда шипиллаган оёқ товуши эшитилиб қолади. — Х. Тўхтабоев, Садоқат

2. Енгил ва тез-тез қадам ташламоқ, енгил ва тез-тез юрмоқ; зипилламоқ.

— Лайлатулқадр бизларни иззат қилиб, ўз оёғи билан уйимизга кириб келган экан. Ана, ҳозир шипиллаб чиқиб кетдилар, — деди Шарифа буви эрига. — Н. Мақсудий, Лайлатулқадр

У [Хайри хола] ҳашарчиларни алқай-алқай, шипиллаганча қўрғончага кириб кетди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳ

от тақл.с. Енгил қадам ташлаб юрганда ёки қоғоз ишқалганда ҳосил бўладиган кучсиз узуқ товушни билдиради.

Бу одам уйқусида шип этган товушни ҳам сезади.

Қўққисдан шип этган бир шарпа уни [Назар акани] тўхтатди. — Ғайратий, Довдираш

от Одатда ёзда кийиладиган, шунингдек, уйда оёққа илиб юриладиган енгил оёқ кийими; сандал.

Анчадан кейин шиппак товуши яқинлашди-да, эшик қирсиллаб очилди. — С. Аҳмад, Тоғ афсонаси

Гавҳарнинг эгнида гулдор кўк крепдешин кўй-лак, оёғида зар чизиқли юмшоқ шиппак — С. Сиёев, Ёруғлик

1. Қулоққа оҳиста айтиладиган ран, сўз; пичирлаш

Йигит уни мўъжаз қоматидан, чаққон юришидан дарҳол таниди. "Ҳаёт! Ҳаётим!" деб юборди у, қулоқларига бақириқдай эшитилган бир шипши билан — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. кўчма Яширин маъно, қочирим. Бошқалар ҳам бекка ҳайратланиб қарашди. Чунки унинг сўз оҳангида, ҳаракатида сирли бир ишпши бор эди. Ҳ. Нуъмон ва А. Шо-раҳмедов. Ота

от шв. Сийдик.

Ёʻлчи қуруқ наматга ётиб, устига кўрпача ёпди. Кўрпачадан зах ҳиди билан от шиптирининг қўлансаси димоғга урди. — Ойбек, Танланган асарлар

от шв. айн. Супурги 1.

Кўча баққоллари шипирги баҳосини 3 ҳисса кўтарди. — Муштум