от 1. Қулоққа чалинар-чалинмас товуш.
Тошпўлатов пояндоз солинган узун коридордан бамайлихотир кириб борар экан, оёқ шарпасини эшитиб, ичкаридан Хосият хола чиқиб келди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
Коридордан эшитилган ҳар бир шарпага сергакланиб қулоқ солар эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
2. Кимса ёки нарсанинг ғира-шира, билинар-билинмас қораси, ифодаси; шундай соя.
Ҳалиги фонарнинг хирагина нури тушиб турган тош ёнида бир шарпа қимирлади. — А. Мухтор, Туғилиш
Анҳорнинг тўғонлари олдида одамларнинг хира шарпалари уймалашар — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Отабек кетига бурилиб, ташқари ёʻлакдан киргувчи дадаси билан Ҳасанали шарпасини олди ва ўйланиб тўхтади. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. кўчма Далолат берувчи сезилар-сезилмас ифода; белги, аломат.
Шу пайт юрагим мудҳиш бир нарсанинг шарпасини сезгандай бўлди. — Гулдаста
Гўзал баҳорнинг шарпаси ер ва кўкда, гул ва япроқда, ўт-ўланларда кезар эди. — Н. Сафаров, Қайта туғилиш
Ўртада адоватнинг хира шарпаси пайдо бўлгандек туюлди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
4. Ялтироқ нарса (масалан, кўзгу) орқали бирор жойга тушган шуъла, нур акси.
Шипда шарпа ўйнай бошлади.
Анорхоннинг сариқ ва кўк рўмолларигина шом қорасида шарпадай милтилларди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар