сфт. 1. Тез, дарҳол сезадиган; сезгир, зийрак.
Сергак соқчи. Сергак бўлмоқ. Сергак тортмоқ.
Кийикдек сергаг-у ҳуш-ёр чавандоз Қадам қўйганда тоғлар қилган овоз. — Ҳабибий
Малоҳат ҳам сергак ўтирар, икки қулоғи мунозарада эди. — С. Нуров, Нарвон
2. Тез фаҳмлайдиган; зеҳни ўткир; фаросатли.
Сергак ўқувчи.
Кўнгил қўйган йигитинг сергак бўла қолса, дилингдагини тушуниб, гапингга монанд жавоб қилса — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
3. Уйғоқ; ухлаган эмас.
Маҳкам ёнига ағдарилиб ётди ва кўзини юмди. Лекин бутун вужуди сергак эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
— Дарҳол дарвозалар яқинидаги маҳаллаларга хабар қил, ухламасинлар, сергак бўлиб турсинлар! — деди Темиртош. — Ёшлик