Қидирув

фл. 1. айн. Саваламоқ.

2. Савағич билан саваб титмоқ, юмшатмоқ (пахта ёки жун ҳақида).

Пахта савамоқ.

Устахонага дам-бадам той пахта олиб ўтадиган аравакаш пахта саваб ўтирган қизларга тегишган бўлиб, ашуласини мавридидан бурун авжга кўтаради. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Хира ёмғир пардасидан тикилганда, қаричга келиб қолган яшил ғўза тупларини жала, худди савағичда юнг савагандай, қаттиқ савалаётганини кўриш мум-кин эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

от зоол. Чумчуқсимонлар туркумига мансуб, ранг-баранг патли сайроқи қуш.

Ҳозир бу овозга томлар ва пахса деворлардаги даканг хўрозлар қичқириғи, саъва, булбуллар навоси қўшилишиб, Қудратнинг хаёлини олиб қочди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Унгурларда сакрайди оҳу, Наъматакда саъва митти жон. — А. Орипов

фл. 1. Хивич, қамчи, таёқ, говрон каби нарсалар билан устма-уст урмоқ, калтакламоқ.

Кекса подачи шўхлик қилган молларни говрон билан савалаб, узун таёғини унда-мунда қўйиб кетмоқда. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Икки навкар икки тарафдан ўткинчини ҳам, ёш-у қарини ҳам аёвсиз савалаяпти. — С. Сиёев, Аваз

— Қулоқсиз болани яхшилаб савалаш керак, — деди-да, бир кўзини қисиб қўйди отаси. — Ёшлик

2. Зарба бермоқ.

Душманни саваламоқ.

3. Шиддат билан ёғмоқ, тинимсиз қуймоқ (ёмғир, қор, дўл ҳақида).

Ёмғир савалаган сайин чанг-ғуборли атроф-жавониб тобора мусаффолашмоқда, файзиёб бўлмоқда эди. — Ёшлик

Унинг [Элмуроднинг] қулоқларини ёмғир аралаш муздек майда дўл савалай бошлади. — П. Турсун, Ўқитувчи

Машина қайиқдай чайқалар, қор олд ойнани аямай саваларди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

4. кўчма Танқид қилмоқ, камчиликларни рўйирост айтмоқ.

Уни [Шерзодни] мажлисда роса савалашди. — Ў. Ҳошимов, Нур борки, соя бор

Мухбирларга рост гапни айтиб бўладими? Роса савалашади [деди кассир]. — Газетадан

фл. Саваламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Саваламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Саваламоқ феълининг биргалик нисбати.