ot 1. Uchli narsa qattiq sanchila-yotgandek tuyuladigan oʻqtin-oʻqtin ogʻriq.
Banogoh Omongulning biqiniga sanchiq turdi. — Yoshlik
[Dilbarxon] Husanjon bilan Hasanjonga homilador boʻldi-yu, qayoqdandir miya sanchigʻi paydo boʻldi. — X. Toʻxtaboyev, Sadoqat
2. koʻchma Achchiq, kinoyali gap; achchiq-tirsiq.
Soʻzning yomoni — sanchiq, dardning yomoni — quyonchiq. — Maqol
Bola bolalik qilib, savoldagi sanchiqni tushunmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha