от
1.
Бирор ҳолат ёки ҳодисани бардош билан кутиш, қаноат қилиш; ўзини тийиш.
Сабр таги — сариқ олтин. — Мақол
Банда деганнинг сабрдан бошқа чораси ёʻқ. — Ҳамза, Танланган асарлар
2.
Ғам-кулфат, азоб-мусибатларга чидаш, тоқат қилиш, бардош бериш.
— Осонми, айланай, — Эътибор опа ёстиқни Эъзозхоннинг биқинига суриб қўйди. — Тағин ҳам темир экансиз. Сабрингизга балли, гиргиттон! — Ҳ. Ғулом, Машъал
Сабр — инсон иродасининг тожи! — деди Жўрахон — Мажидга. Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
- Сабр косаси тўлмоқ Ортиқ чидаш ёки кутишга тоқати қолмаслик, тоқати тоқ бўлмоқ.
Халқнинг сабр косаси тўлди. — С. Сиёев, Аваз
- Сабр қилмоқ Тоқат, чидам билан кутмоқ.
Сабр қилсанг, ғўрадан ҳалво битар, Сабрсизлар ўз оёғидан йитар. — МақолЗамонага қараб, яна тўрт-беш йил сабр қилиш зарур бўлиб қолди. — А. Қаҳҳор, Асарлар
- Сабри чидамаслик Сабр қилолмаслик.
Бир оз орқамни ўгириб, индамай ётдим, у ҳам чурқ этмади. Сабрим чидамади, қайрилиб қарадим. — Ойдин, ҲикояларБарно ёʻқ экан, бир оз кутди, келавермагач, ўтиришга сабри чидамай, идорадан чиқди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
