По запросу «sabiy» — результатов: 16
sft. 1. 1 Koʻkrakdan ajratilgan goʻdak.
Yoʻq, inson hanuz sabiy, balogʻatga yetmagandir. — A. Qahhor, Sarob
2. koʻchma Hali voyaga yetmagan; gʻoʻr, pishmagan, tajribasiz.
Qalbi togʻlar qadar zoʻr, ammo oʻzi Endi oʻn ikkiga kirgan bir sabiy. — Uygʻun
ot Goʻdaklik, bolalik.
Vaqti kelib inson balogʻatga yetadi, uning sabiylik feʼl-atvorlari orqada qoladi. — A. Qahhor, Sarob
samo va zaminning azaliy muvozanatiga putur yetdi, sabiylikning maʼsum xayollari ustuvorlashmay xotiraga aylandi. — Sh. Boʻtayev, Qoʻrgʻonlangan oy
sft. 1. Salga asabiylanaveradigan, boʻlar-boʻlmasga qizishib, tutaqib ketadigan; zardasi tez, jizzaki.
Asabiy kishi. Asabiy bola.
Otam asabiy odam edi. Shunday boʻlsa ham, meni qattiq urmagan va yomon soʻkmagan edi. — S. Ayniy, Esdaliklar
2. Asablarning qoʻzgʻalishi bilan bogʻliq.
Asabiy holat. Asabiy tovush.
— Begonadan ham battarsiz! — qizishib ketgan Xolisaning lablari asabiy titradi. S. — Nurov, Narvoy
Yuzini asabiy timdalayotgan onasining ahvoliga achinibmi, ayol jahldan tushdi. — Yoshlik
ot 1. ayn. Asab.
Uning asabiyatga teguvchi soʻzlari har kuni Saidiyning yeganini zahar-zaqqumga aylantirar edi. — A. Qahhor, Sarob
2. Asabiy holat; asabiylik.
[Hakim boyvachchaning] Rangi oʻchgan harakatlarida qoʻrquv va asabiyat sezilardi. — Oybek, Tanlangan asarlar
ot Asabiy holat.
Elbek oʻz kabinetiga qaytgandan keyin asabiylik bilan nari-beri yurib, uzoq oʻyladi. — A. Muxtor, Tugʻilish
fl. ayn. Asabiylashmoq.
— Nima qilay, qoʻlimdan kelgan butun yaxshilikni qilib koʻrdim, — choy hoʻpladi Mahmudov va asabiylanib, titrab, gʻazab bilan soʻzida davom etdi. — Oydin, Koʻngil toʻldimi, yaxshi yigit
med. asabiy kasalga yoʻliqmoq
