asabiyat

ot 1. ayn. Asab.

Uning asabiyatga teguvchi soʻzlari har kuni Saidiyning yeganini zahar-zaqqumga aylantirar edi. — A. Qahhor, Sarob

2. Asabiy holat; asabiylik.

[Hakim boyvachchaning] Rangi oʻchgan harakatlarida qoʻrquv va asabiyat sezilardi. — Oybek, Tanlangan asarlar

n 1. nervousness

2. nerve