Поиск

sft. (koʻpincha kesim vazifasida) Mamnun, xursand, shod.

U turmushidan rozi. Ota rozi — xudo rozi. — Maqol

Mirzakarimboy jiyanining ishga tayyorligidan rozi kabi kuldi-da, indamasdan ichkari kirib ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

[Hoji:] Oʻgʻil degan shundoq boʻlsin, otasini rozi qilsin. Koʻp xursand boʻldim. — A. Qahhor, Yillar

ot 1. Maxfiy tutilgan narsa; sir.

Hali qalbi roz aytmagan, soʻz bermagan hech kimga. — R. Bekniyoz, Toʻtiyo

2. Dildagi orzu, tilak, dard.

Bulbul gullarga etib roz, Navoiy nazmiga koʻp asir. — T. Toʻla, Asarlar

Koʻnglida olov, soʻroq, gina picha noz ham bor: yangi xoʻjalik yordam kerak degan roz ham bor. — E. Oxunova, Men tongni uygʻotdim

sft. s.t. q. Rozi dil.

Hayot, buloq boshidagi rozidildan keyin onasiga yorilgan, yigʻlab turib, istaklarini aytgan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

ot 1. Mamnunlik, xursandlik.

Yoʻlchi uning har bir soʻzida, ovozida, kulgisida quvonch ham taqdirdan rozilik sezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Yengil taʼzim bilan [Navoiy podshohga] oʻz roziligini bildirib, tabassum qildi-da, sekingina dedi — Oybek, Navoiy

2. Unaganlik, koʻnganlik haqidagi tasdiq javobi.

Roziligini olmoq.

Sobir, to kampirning roziligini olishguncha, toʻy qilishga jazm qilmadi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

Qiz tomon, garchand toʻyni bir yil keyin qilish sharti bilan boʻlsa ham, rozilik beribdi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa

ot ayn. Rozilik 2.

consent, agree