от
1.
Тўғри, адил, тик.
Бу кун сиз айтган ўшал Офарин эмас, устоз, Мусибат остида рост қомати дуто кўринур. — С. Абдулла
Тўла, қаддини пост тутган ҳолда, калласини хиёл эгиб, эркакча таъзим қилди. — М. Исмоилий, Бизнинг роман
2.
Ҳақиқатдан иборат бўлган, ҳақиқатга асосланган; тўғри, чин.
Рост гап. Рост сўз —ҳаққа қарор. — Мақол
Ёлғончининг рост сўзи ҳам ёлғон бўлур. — Мақол
— Бояги семиз одам айтган гаплар рост экан, — деди ичида [Шарофат]. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Рост айтяпман, буни мен бир неча бор синаб кўрганман. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
3.
от
Ҳақиқат, ҳақ.
Ростга завол ёʻқ. — Мақол
Маҳкам биргина шу Акбаров ва Тошев масаласидаги ҳақни ноҳақдан, ростни ёлғондан ажратиб, тўғри баҳолаш учун қанча куч, вақт, қунт, ирода кераклигини энди аниқ кўз олдига келтирди. — П. Қодиров, Уч илдиз
Ёдгор шундоқ бўлишини билгандирки, ростини айтгандир. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
4.
крш. с. взф.
Тўғри.
[Саодат:] Вой, нима деб алжирайсан? Авжи ўйнаб-куладиган чоғинг-ку. Рост, баъзи вақтда дунёдан чиқиб кетгинг келади. Дунё қурсин, ғам кўп. — Ойбек, Танланган асарлар
