ot 1. 1. ayn. Dum 1.
Quyrugʻi uzun it.
Bedovga yarashgan quyruq ham yoldir. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli
Qushni osmonda tutib turadigan — qanot bilan quyrugʻi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. koʻchma Doim birovga ergashib yuradigan, uning xizmatiga tayyor turadigan shaxs haqida; dum.
Soli sovuq oʻz quyrugʻiga buyurdi: — Jumanboy, pastdan polos olib boring, choping. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. ayn. Dumba 1.
Boqilgan qoʻylarning quyrugʻi quchoqqa sigʻmas edi. Uzoqdagi quyruqdan yaqindagi oʻpka yaxshi. — Maqol
Tajribali chopqinchilar Hirot tomoniga borayotganda, har ikki-uch soatlik yoʻlda maʼlum bir yerga quyruq yogʻi boʻlaklarini koʻmib qoʻygan edilar. — S. Ayniy, Qullar
4. Samolyot, kema va shu kabilarning orqa qismi.
Samolyotning quyrugʻi. Kemaning quyrugʻi.