fl. 1. Quturish kasaliga yoʻliqmoq.
Quturgan boʻri. It qutursa, egasini qopadi. — Maqol
— E, musulmon, nega qopmaydi, deysiz, bu it quturgan-ku, axir, — dedi Toʻqsonov va darrov yonidan qora toʻpponchasini chiqardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. koʻchma Jon-jahdi bilan, oʻzini tutolmagan darajada, yovuzlarcha harakat qilmoq.
Belgrad atrofida boʻlayotgan jangda nemislar quturib qarshilik koʻrsatar edi. — N. Safarov, Don
Dadam quturib, qoʻllariga ilingan narsani uloqtirardilar. — E. Raimov, Ajab qishloq
3. koʻchma Bosar-tusarni bilmay qolmoq, haddan oshmoq.
Ixlosmand koʻpaysa, eshon quturar. — Maqol
[Chayqovchi] Quturmay ham nima qilsin. Chayqovchilikda ayblanganlarning ustidan sudlar shu qadar yumshoq hukm chiqaradiki, bilmaysan kishi: jazo berdimi, nasihat qildimi. — A. Qahhor
4. koʻchma Zoʻr kuch, shiddat bilan yuz bermoq, sodir boʻlmoq; avjiga minmoq.
Boʻron quturmoqda.
Suv quturib kelyapti, paromni chirpirak qilib olib ketadi. — S. Ahmad, Iqbol chiroqlari
Ayrim joylarda yongʻin quturib, oʻz oʻljasini katta ishtaha bilan yutmoqda. — Oybek, Quyosh qoraymas
Quturgan shamol tomni uchirib ketgundek uvullaydi. — Yoshlik