ot
1.
Odam hamda umurtqali hayvonlarning eshitish hamda muvozanat aʼzosi va uning tashqi qismi.
Odamning qulogʻi.
Otning qulogʻi.
Quloq pardasi.
Quloq suprasi.
Quloq kasalliklari.
Quloqqa boldoq taqmoq.
Qulogʻini (qulogʻidan) choʻzmoq.
Qiy-chuv, chagʻir-chugʻur quloqni kar qiladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
qoʻchqor qoʻngʻiroqli quloqlarini erkalanib silkidi. — Gazetadan
2.
Baʼzi narsalarning ushlash, ilib qoʻyish yoki mahkamlash uchun xizmat qiladigan qismi.
Chelakning qulogʻi.
Yogʻoch karavotning qulogʻi.
Chigʻiriqning qulogʻi.
Qozonchining erki bor, qaydan quloq chiqarsa. — Maqol
3.
Bosh kiyimlarning quloqlarni va iyakni yopib, issiq tutib turish uchun tushirib qoʻyiladigan uzun qismi.
4.
Baʼzi mexanizm va musiqa asboblarining burab ishga tushirish yoki sozlash uchun xizmat qiladigan qismi.
Dutorning qulogʻi.
Mashshoqlar oʻz asboblarining quloqlarini burab, sozini toʻgʻrilashdi. — A. Qahhor, Sarob
Shu mashinaning qulogʻini burasang, lagancha gir-gir aylanib, ashula, dutor-tambur vangʻillayveradi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ota radioning qulogʻini buradi. — N. Maqsudiy, Yuksalish
Manov bogʻichni — parda, Manov ipni tor deydi. Manov — quloq, bu — xarrak, Yaʼni eshak boladir. — E. Vohidov, Kuy avjida uzilmasin tor
5.
s. t.
Avtomobil, traktor va shu kabilar mashinalarni boshqarish uchun xizmat qiladigan qurilmasi; rul.
Hushyorlik bilan mashina qulogʻini burab ketayotgan yosh shofyor Kozim, oʻzining harbiy holatda ekanini sezib, nihoyatda gʻayratlangan. — M. Muxamedov, Mashq
6.
s. t.
Oʻsimlikning barg yoki nihol yozadigan yeri; dastlabki niholcha, bargcha.
Uch yuz gektarcha yerning gʻoʻzasi uchinchi marta ekildi. Ammo biz ham boʻsh kelmadik: gʻoʻza quloq koʻrsatdi deguncha parvarishlab, yaganalayverdik. — Y. Shamsharov, Yengish
Bahor jalalari pollarni suvga toʻldirib, sholi qiyogʻining qulogʻidan tortib chiqardi. — S. Ahmad, Ufq
Ariq boʻyidagi ikki quloq boʻlgan yalpizning hidi biram dimogʻga yoqadi. — Gazetadan
