quloqli

sft. 1. Qulogʻi boʻlgan, qulogʻi bor.

Uch quloqli qozon. Gʻoʻza ikki-uch quloqli boʻlgandayoq kultivatsiya qilinadi.

Shu vaqtda kampir ikki quloqli yogʻoch ot yasadi. — Ertaklar

Bulardan biri — nimcha poʻstin, quloqli telpak kiygan novcha, juda ham yoʻgʻon bir kishi oldinda, Safarov bilan yonma-yon kelar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Gapga, soʻzga kiradigan, qobil.

Quloqli bola.

qulaqlı, qulaǵı bar, gápke kiretuǵın