sft. 1. Qorongʻilik bosgan, qorongʻilikka choʻmgan, ziyodan, nurdan mahrum boʻlgan; zid. yorugʻ.
Qorongʻi kecha. Qorongʻi uy.
Uzun, qorongʻi yoʻlakdan chiqqach, Unsin toʻxtadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Darcha ochilishi bilan qorongʻi hujraga sovuq yopirilib kirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Uyning ichi qorongʻi. Hamma shirin uyquda. — Yoshlik
2. ot Yorugʻlik, ziyo boʻlmagan payt, holat; qorongʻilik, zimiston.
Tun qorongʻisi. Tong qorongʻisi. Qorongʻi tushdi.
Oy hali chiqmagan, faqat uning zaif nuri qorongʻidan qoʻrqqandek yilt-yilt etib ketadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Yormat qorongʻida yiqilib-surilib, ellikboshining uyiga keldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. koʻchma Aniq emas; noaniq, nomaʼlum.
Suhbat kim haqida va nima haqida borganligi qorongʻi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Lekin bizga komissiya nimalarga asoslanib shu fikrga kelganligi qorongʻi boʻlib qoldi. — S. Zunnunova, Olov
4. koʻchma Noaniq va yoqimsiz, boʻlmagʻur.
Kechqurun Gulnor oʻz uyiga qaytarkan, yoʻl-yoʻlakay hasratda yonib, qorongʻi xayollarga chulgʻandi — Oybek, Tanlangan asarlar
— Inim, — dedi Abdukarim aka Botiralining qoʻlini qoʻyib yubormasdan, — boʻlisimizning qorongʻi ishlari koʻp. — H. Gʻulom, Mashʼal
5. koʻchma Roʻshnolik, yaxshilikdan xoli; zid. yorugʻ.
Dunyo shunday yasalgan ekan, bolam. Birovga yorugʻ, birovga qorongʻi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Qahramonlar bir-biriga yetishishni, qorongʻi yurtimizni ilm chirogʻi bilan yoritish yoʻlida birga ishlashni orzu qiladilar. — Gazetadan
- Boshi qorongʻi
- Dunyo (yoki jahon) koʻziga qorongʻi U qattiq xafa, unga hech narsa tatimaydi, uning koʻziga hech narsa koʻrinmaydi. Munavvar uch kunlik kelinligida bir gap eshitdi-yu, bu dunyosi koʻziga qorongʻi boʻlib ketdi. — S. Anorboyev, MehrMashaqqatli yurishlardan zerikkan xotini gʻingshiyverib, doim uning joniga tegar, koʻziga dunyoni qorongʻi qilardi. — M. Osim, Iskandar va Spitamen