Поиск

ot Qorin soʻzidan kichraytirish shakli.

ot 1. Tananing qorin devori bilan qorin boʻshligʻidan iborat pastki, ovqat hazm qilish aʼzolari, yana baʼzi boshqa aʼzolar joylashgan qismi.

Normat ancha yergacha qorni bilan sudralib bordi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Qorni solingan biyalar yelinlarini tirsillatadi. A. Qodiriy, Kichik asarlar. U oʻtirgan yerida qornini ushlab, qotib-qotib kuladi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. s.t. ayn. Qorin boʻshligʻi.

3. s.t. ayn. Meʼda, oshqozon.

Och qoringa tushgan oʻtkir may viz ettirib qaynatdi-da, tomoq ostini lovullatmoqqa oldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Hozir qoʻy-qoʻzilar kuni bilan qorinlariga yiqqan ovqatlarini, bamaylixotir yotib, kavsh qaytarayotgandir. — S. Anorboyev, Oqsoy

4. Hayvonlarning masalliq sifatida yoki idish sifatida ishlatiladigan shu aʼzosi.

Ichak, qorin goʻsht boʻlmas, Dushman aslo doʻst boʻlmas. — Maqol

Bir qorin moyni bir qumaloq chiritar. — Maqol

Toshxol bugʻlanib turgan oʻpka, jigar, buyrak, qorinlarni pichoq bilan non ustiga olib qoʻygach, barmoqlariga pufpuflab toʻgʻray boshladi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

Xurjunning ikki koʻzini toʻlgʻazib, qorinda moy keltiradigan qishloqi murid Tillaboy kelib ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

5. koʻchma Tirikchilik, yeyish-ichish; qursoq, jigʻildon, nafs.

U faqat qornini oʻylaydi.

Matqovul aka, men non toparmikanman, deb qorin gʻamida maktab ochganim yoʻq. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Hadeb qorinni oʻylash kerak emas. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

6. koʻchma Qumgʻon, choydish, optova, xum, koʻza kabi idishlarning narsa solinadigan, tashqariga qappayib chiqqan keng, yoʻgʻon qismi.

Butilkaning qorni. Koʻzaning qorni. Samovarning qorni. Choynakning qorni.

Hamisha Qodirovning stolida qorni katta grafin suv bilan toʻla turardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

7. Baʼzi cholgʻu asboblarining oʻyib yoki boshqa yoʻl bilan ishlanadigan ichi boʻsh qismi (asbobning dastaga ulanadigan, ovoz beradigan qismi).

U ayanchli bir vaziyatda qorakuya boʻlib kuyib, qornining yuz taxtasi oʻyilib tushgan dutorni qoʻliga oldi va boshini asta koʻtardi. — N. Fozilov, Diydor

Odam qancha och boʻlsa, shuncha yaxshi ishlaydi, dutorning ham qornini teshilmasa, jaranglamasdi — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

8. s. t. Ich, bachadon.

Menam qoʻzilarni onasining qornidan tushishi bilan ajratganim yoʻq. — S. Anorboyev, Oqsoy

Uyimizning toʻri seniki. Tor qornimga siqqan, keng uyimga sigʻmaysanmi? — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

sft. 1. Aniqlovchi soʻz bilan qoʻllanib, shu soʻz anglatgan holatdagi qoringa egalikni bildiradi (

Qishloqning kajava qorinli, yum-yumaloq oqsoqoli issiqdan harsillab-gursillab yetib keldi. — Oybek, Navoiy

bir hovuch tamaki olib, uni gulxan oldida turgan keng qorinli xiva chilimining sarxonasiga bosdi. — S. Ayniy, Qullar

2. ayn. Qorindor.

63 yoshda, sersoqol, gavdali shoʻxtabiat, qorinli bir kishi boʻlib, yurtning qozikalonidir. — Hamza, Maysaraning ishi

ot Ot yoki eshakning qornidan tortib, egarga mahkamlanadigan yoki qornidan oʻtkazib, arava shotisiga bogʻlanadigan enli tasma; qorinbogʻich.

Qambar toychaning qorinbogʻini boʻshatib, qoziqqa bogʻladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Qobil-boy aravaga qoʻshigʻliq otning boshini silab erkaladi, anjomlarini koʻzdan kechirdi, qorinbogʻini qattiq tortib bogʻladi. — H. Nuʼmon va A. Shorahmedov, Ota

qarnı úlken, qarın qoyǵan

sft. Qorni katta, korni doʻppayib chiqqan (

Tojiddin Qosim boʻyi shipga yetguday, qorindor, ola koʻz, botiq peshona, koʻsanamo, qirq besh yoshlardagi kishi. — Oybek, Nur qidirib

Salimjon plitka ustidagi koʻk, qorindor choynakdan bir qultum suv ichdi. — N. Aminov, Tillo tabassumlar