qorinli

sft. 1. Aniqlovchi soʻz bilan qoʻllanib, shu soʻz anglatgan holatdagi qoringa egalikni bildiradi (

Qishloqning kajava qorinli, yum-yumaloq oqsoqoli issiqdan harsillab-gursillab yetib keldi. — Oybek, Navoiy

bir hovuch tamaki olib, uni gulxan oldida turgan keng qorinli xiva chilimining sarxonasiga bosdi. — S. Ayniy, Qullar

2. ayn. Qorindor.

63 yoshda, sersoqol, gavdali shoʻxtabiat, qorinli bir kishi boʻlib, yurtning qozikalonidir. — Hamza, Maysaraning ishi