от 1. Ов қилинадиган ёки зарарли ҳайвонларни овлаш, илинтириш, тутиш учун қўйиладиган мослама, қурилма.
У ичига катта оқ каламуш қамалган қопқонни ерга қўйди, эшикчасини очди. — Ойбек, Танланган асарлар
[Сувонжон] Етиб келганда, нақ тумшуғидан илинган тулки қопқон билан олишаётган эди. — С. Анорбоев, Оқсой
2. кўчма Дом, тузоқ.
Бектемир уларга қарамасдан, секин деди: — Қопқонга тушибмиз — бу қалай? — Ойбек, Қуёш қораймас
Ҳаммасини айтиб бергандан кейин, Темир қопқондан қутулиб бўпти. — Б. Раҳмонов, Баҳор арафаси