sft. 1. Har qanday ishga qobiliyati, layoqati boʻlgan; qobiliyatli, layoqatli.
Borishsa qaytarma, bolam. Koʻp qobil, oʻzingga oʻxshagan hunarmand oʻgʻlonlar-da bular. — H. Nazir, Choʻl havosi
Xudoyqul odamning qoʻlidan keladigan har qanday ishga qobil edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Murzin oʻtirgan oʻrnida oʻzini har narsaga qobildek tasavvur etdi. — Shuhrat, Shinelli yillar
2. Soʻzga kiradigan; yuvosh, moʻmin.
Qobil bola.
Koʻrinishda qobil, chertib-chertib soʻzlaydigan Sobir Saydarov soʻnggi vaqtlarda ichkilikka mukkasidan ketdi. — Gazetadan
3. kam qoʻll. Munosib, mos, koʻngildagidek.
Mehnatkash elga qoyil, Yerlarni qildi qobil, Undirdi katta hosil — Habibiy
Dehqon xalqi kuzning qobil, saxiy kelishini orzu qiladi, chorvadorlar esa — bahorning. — Saodat
4. Qobil (erkaklar ismi).