Qidiruv

sft. 1. Kishini qoʻrquvga, vahimaga, dahshatga soladigan, dahshatli, vahimali.

Qoʻrqinchli tush. Qoʻrqinchli manzara.

Uning rangi oqarib, vajohati qoʻrqinchli tus olgan edi. — M. Hazratqulov, Jurʼat

Odamlarning uningsiz ham xarob egni-boshlari toʻkildi, afsonalardagi yaʼjuj-maʼjuj kabi qoʻrqinchli tus oldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Kishini xavotirlikka soladigan, bezovta, xavotir qiladigan; xavfli, xatarli.

Qoʻrqinchli kasallik.

Uzun va issiq yoz kunida podshohni saharliksiz qoldirish begimlar uchun oʻzlari och-nahor qolishlaridan qoʻrqinchliroq edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

ot 1. Qoʻrquv holati, hissi; qoʻrquv, dahshat, vahima.

Uning vujudini qoʻrqinch qamrab oldi. Qoʻrqinchga tushmoq.

Nigoraning hamon qoʻrqinch, dahshat toʻla koʻzlarida minnatdorchilik uchquni yiltiradi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Xavotirlik, bezovtalik holati, hissi; xavfsirash, hadiksirash; hadik.

Nikolinning qalbini yangi bir qoʻrqinch tatalardi. Oʻq-dori, oziq-ovqat unda chegarali edi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Endi bu ikkinchi soxta xatni yozdirishda, garchi hozir Otabekning qoʻlyozmasi oʻz qoʻlida boʻlsa ham, yana qoʻrqinchi yoʻq emas edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. ayn. Qoʻrqinchli.

Otabek sapchib ketdi, tusi qoʻrqinch holga kirgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Toshni toshlarga urib, Tarqatib qoʻrqinch ohang. — Gʻayratiy

Kumushbibi ortiq chidolmadimi, qoʻrqinch bir tovush bilan hayqirdi: — Oh, oʻlaman, koʻp soʻzlama! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

sft. 1. Qoʻrqarli yeri yoʻq, qoʻrqinchli emas.

2. Xavotir oladigan, xavfsiraydigan yeri yoʻq, xavfli, xatarli emas; bexavotir, xavf-siz.