сфт. 1. Нарсасини бировдан аяйдиган; бахил.
Қизғанчиқ бола.
Новда керак десам, ўзимизга керак, помидор бойлаймиз, дейди. Қизғанчиқ! — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Ҳали айтганимдай, отам қанчалик сахий бўлса, онам шунчалик қизғанчиқ. — Муштум
2. Рашкчи; ҳасадчи.