fl. 1. Qizil yoki shunga yaqin tus olmoq, qizil tusga kirmoq.
Osmon qizardi. Qulupnay qizara boshladi. Beti sovuqdan qizarib ketdi. Non qizarib pishdi.
Juda chiroyli bizning bogʻchamiz, Qizarib qoldi gilos, olchamiz. — Q. Hikmat.
Sharq ufqi qon purkalgandek qizardi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. koʻchma Nojoʻya, nomaqbul xatti-harakati, qilmishi, aybi, kamchiligi va shu kabilar uchun kimsa oldida xijolat tortmoq, izza holatga tushmoq.
Modomiki mendan gunoh sodir boʻlmadi, tekshirsalar, haqiqat oldida oʻzlari qizarib qoladilar, shunday emasmi? — Oybek, Nur qidirib
Tekin tomoq bizlarga yot; Mehnat bilan shirin hayot. Yo el bilan boʻlmoq kerak, Yo qizarib oʻlmoq kerak. — S. Akbariy