ot 1. Tashqi koʻrinish, tus.
Shahrimizning qiyofasi kundan-kunga oʻzgarmoqda.
Goʻyo ulugʻ bir hodisa sodir boʻlishi kutilayotgandek yer-u koʻk tantanali qiyofa oldi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Zamonning oyogʻida Qudrat bergan eski choriq, qoʻlida yosh bolaning kallasiday gurzi yuzida gʻayrat oʻti — u shu qiyofada Farhodni esga soladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Oʻsha Elgeldimisan, tomir? Sob boʻlibsan-ku! Bay-bay-bay Odamni ham shunday ayanchli qiyofaga solsa boʻlar ekan-da. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
2. Yuz ifodasi.
Uning qiyofasidan xursand ekanligi koʻrinardi.
Negadir, hammaning qiyofasi birdan jiddiy tus olgan. Anvarning koʻzlarida hatto qoʻrquv. — H. Ahmar, Kim haq?
Qiyofamda ranj alomati boʻldi shekilli, hamxonam darhol gapni boshqa tomonga burib yubordi. — N. Aminov, Qaltis xato
3. koʻchma Kishining maʼnaviy, ruhiy va axloqiy xususiyatlari, ongi, dunyoqarashi, bilim-saviyasi va shu kabilar majmui.
Kishining maʼnaviy qiyofasi.
Yoshlarning qilayotgan yillari ularning qiyofasini belgilab beradi. — Gazetadan