Қидирув

фл. 1. Жисман ёки руҳан озор бермоқ, азият етказмоқ, азоб-уқубатга, қийин аҳволга солмоқ.

Тиш оғриғи мени қийнаяпти. Уни ташналик қийнаяпти.

Анвар қийнамай, озор бермай, захасиз капалак тутиб келганларга сабоғини ўқитиб қўйиш билан мукофот берар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Комила оқсаб қолди, уни баланд пошнали, қошиқдай ихчам туфлиси қийнар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.

Нимага индамайсиз, Ҳаётхон? Гапиринг, ё мени қийнагани чиққанмидингиз? — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Қудам икковимиз басма-басига орзу-ҳавас деб, болаларни қийнаб қўйибмиз. — Муштум

2. с. т. Бирор жиҳатдан чекламоқ, қисмоқ, муҳтож қилмоқ, зориқтирмоқ.

Овқатдан қийнамоқ. Пулдан қийнамоқ.

3. Махсус усуллар билан азоб бермоқ, азобламоқ, қийноққа солмоқ.

Қийнаб сўроқ қилмоқ.

Босқинчилар унга сира тиним бермай урмоқда ва қийнамоқда эдилар. — Газетадан

Фашистлар Ҳасановдан ўзлари учун керак бўлган маълумотларни сўраб, қийнай бошладилар. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

2. Қийинчилик, муҳтожлик

Моддий жиҳатдан қийналиш. Қийналиш нима эканини билмаслик

3. айн. қийноқ 1. Оҳудек эркин югуриб юрган қиз биринчи бор ҳуқуқсизлик ва кий-нал и ш исканжасида қолган.. Мирмуҳсин, Меъмор

фл. 1. Қийнамоқ феълининг ўзлик нисбати.

Оғриқдан қийналмоқ. Ташналикдан қийналмоқ. Тепаликка чиқишда кўп қийналдик. Масалани ечишда қийналмоқ.

Қиз тўғри ўша ерга келиб чўккалади. У ҳансирар, қийналиб нафас олаётгани билиниб турар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Отабек боши берк кўчада қолгандек бўлди, жавобига қийналди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. с. т. Бирор жиҳатдан сиқилмоқ, муҳтожлик, қийинчилик сезмоқ.

Сувдан қийналдик. Пулдан қийналмоқ.

[Ёʻлчи] Тутилиб қолмас-а, калласи жойида; тегирмонга тушса, бутун чиқадиганлардан у. Лекин овқатдан қийналади-да, мендан баттар чақасиз эди. — Ойбек, Танланган асарлар

фл. Қийнамоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Қийнамоқ феълининг биргалик нисбати.