фл.
1.
Қайчи билан бўлмоқ, қисмларга ажратмоқ, кесмоқ, қирқмоқ.
Бахмални қиймоқ. Қоғозни қиймоқ. Тунукани қиймоқ.
Қайчи олиб, уч, энидан қиясан. — О. Қўчқорбеков.
2.
Зич, таранг тортилиш, боғланиш ва шу кабилар туфайли тана ёки аъзо ичига ботиб жароҳатламоқ; ўйиб кирмоқ (ип, сим ва шу кабилар ҳақида).
Қўлимни сим қийиб юборди.
Пақирлар қўлимни қийиб юборай деди. — С. Сиёев, Ёруғлик
3.
шв.
Тандан жудо қилмоқ, олмоқ, кесмоқ, чопмоқ, узиб ташламоқ.
Қарчиғайман, душман бошин қияман. — Алпомиш
4.
с. т.
Айланма ёʻлни қўйиб, тиккасига юрмоқ.
Бурилишларда ёʻлни қийиб ўтмоқ.
Неча тоғнинг тумшуғин Қийиб ўтиб боради. — Равшан
5.
кўчма с.т.
Усталик билан бажармоқ, моҳирлик билан адо қилмоқ, қойил қилмоқ, ўринлатмоқ, дўндирмоқ, бопламоқ.
[Машрабжон] Хушовоз йигит-а. Ашулани роса қияди-да. — Ш. Саъдулла, Икки билагузук
Роса овози бор экан-да, ёʻлини ҳам қияр экан. — Ойбек, Танланган асарлар
Оббо Жўравой-е, аммо-лекин гапни қиясиз. Ёлғонни ҳам ростдай қилиб гапирасиз. — Уйғун, Ҳуррият
6.
кўчма кам қўлл.
Камайтирмоқ, қисман нобуд қилмоқ, ёʻқ қилмоқ.
Бировнинг ризқини қиймоқ.
Саидий бунга ишонмаса ҳам, Мунисхоннинг шу ҳаракати унинг умридан катта қийди. — А. Қаҳҳор, Сароб