Қидирув

от Йил фаслларидан бири (Ўрта Осиёда декабрь, январь ва февраль ойларини ўз ичига олади).

Совуқ қиш. Қаҳратон қиш. Қишга чидамли навлар (бот.).

Ўзимизнинг уйимиз. Ҳатто қишда ҳам тувакларда анқиб турадиган райҳонлар эсимга тушади. — С. Сиёев, Ёруғлик

Эрта қишнинг совуқ нафаси унинг димоғига гуп этиб урди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

сфт. 1. Қишга оид; қишга хос бўлган.

Қишки кунлар. Қишки совуқлар.

Дарахтлардаги сариқ барглар тўкилиб тугаган, ер юзи ўзининг қишки сариқ кийимини кийган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Қишда бўладиган, бўлган.

Қишки мусобақа. Қишки имтиҳон.

Қишлоқ халқи сувнинг қишки тошқинидан жуда-жуда тўйган эди. — Ўзбекистон қўриқлари

Чимён туристик комплекси ҳам қишки дам олиш мавсумини қизғин бошлади. — Газетадан

сфт. Қиш фаслига мос.

от 1. Қишга мосланган, қиш учун белгиланган, қишда ишлатиладиган ёки ишлайдиган; қишки.

Қишлик кийим. Қишлик спорт саройи.

Хўжаликка керакли бинолар, ҳаммом, қишлик боғча, қишлик чойхона муддатидан анча бурун битди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Кўча-кўйда яккам-дуккам учраб қоладиган одамлар ҳам қишлик либосда. — С. Кароматов, Олтин қум

2. Қиш давомида ейиш-ичиш, ишлатиш учун етарли нарса.

Қишлигини ёзда ғамлаб қўймоқ.

Мулла Обидўн уч кун деганда, беш таноб ерни чопиб, ерни қип-қизил шудгорга айлантиради, бир четга хирмон каби ғумай ва ажриқларни йиғиб, бир қишлик ўтинни ҳам олади. — А. Қодирий, Обид кетмон

[Ёрмат:] Яхшилаб чопасан. Ярмига сабзи, ярмига картошка экасан. Шу билан қишлигимиз бемалол чиқади. — Ойбек, Танланган асарлар

от Аҳолиси асосан қишлоқ хўжалик ишлари билан шуғулланувчи жой, маскан, ҳудуд.

Кўпинча молларни қишлоқдан чиқаверишда, қирлар атрофида бир-икки айлантираман-у, намозгардаёқ қишлоққа қараб ҳайдайман. — С. Сиёев, Ёруғлик

Рустам қоронғи тушиб қолган қишлоқ кўчасидан юриб бораркан, ҳадеб шу саволни такрорларди: Нега олади? — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

сфт. 1. с.т. эск. Қишлоқда туғилиб ўсган, қишлоқча ҳаёт кечирадиган, шаҳарга хос муомала ва бошқаларни билмайдиган.

Бу кишининг қўлтиқбардорлари бир қишлоқи муллавачча эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

У Мирзакаримбой ҳозиргина ёдига олган қишлоқи Хушрўйбибини ҳам, кутилмаган вақтда ёʻқлаб келган бу арслондай қишлоқи жиянчани ҳам унутган. — Ойбек, Танланган асарлар

Гапининг қўрслиги, муомаласининг совуқлиги учун қишлоқилар уни Соли совуқ деб атардилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. кам қўлл. айн. Қишлоқлик.