ot
1.
Qishga moslangan, qish uchun belgilangan, qishda ishlatiladigan yoki ishlaydigan; qishki.
Qishlik kiyim. Qishlik sport saroyi.
Xoʻjalikka kerakli binolar, hammom, qishlik bogʻcha, qishlik choyxona muddatidan ancha burun bitdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Koʻcha-koʻyda yakkam-dukkam uchrab qoladigan odamlar ham qishlik libosda. — S. Karomatov, Oltin qum
2.
Qish davomida yeyish-ichish, ishlatish uchun yetarli narsa.
Qishligini yozda gʻamlab qoʻymoq.
Mulla Obidoʻn uch kun deganda, besh tanob yerni chopib, yerni qip-qizil shudgorga aylantiradi, bir chetga xirmon kabi gʻumay va ajriqlarni yigʻib, bir qishlik oʻtinni ham oladi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
[Yormat:] Yaxshilab chopasan. Yarmiga sabzi, yarmiga kartoshka ekasan. Shu bilan qishligimiz bemalol chiqadi. — Oybek, Tanlangan asarlar