Қидирув

сфт. Қаймоғи бор; қаймоқ солинган.

Қаймоқли нон.

фл. 1. Бир неча вақт турган, сақланган сут бетида пайдо бўладиган ёки сутдан сепаратор ёрдамида ёки бошқа ёʻл билан ажратиб олинган қуюқ, ёғли маҳсулот.

Қуюқ қаймоқ. Яхши сутнинг қаймоғи сермой бўлади.

Сутдан қаймоқ, қатиқ, сариёғ тайёрланади. — К. Маҳмудов, Ўзбек тансиқ таомлари

2. кўчма Киши ёки нарсаларнинг энг яхши қисми, сараси, асиллари.

Йигитларнинг қаймоғи фронтда Лекин иш сустлашгани ёʻқ. — С. Зуннунова, Олов

— Жуда соз, —

қичқирди Ўсаржон. — Сўзнинг қаймоғи — танқид! — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

3. кўчма Бирор иш, нарса ва шу кабиларнинг натижаси, ҳосили, хулласи.

Ернинг қаймоғи — меҳнат қилганники. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

4. с. т. Сув бетига ялпоқ тош ёки бошқа нарсани отганда, унинг бир неча бор сув бетига тегиши, шу тегишдан ҳосил бўладиган ҳолат.

Нодир билан Музаффар пастроқда ким кўп қаймоқ қилиш ўйнашарди. Нодир яссироқ тош олиб, сув оқимига қарата отар, тош эса сув юзида сакрай-сакрай, беш-олти қаймоқ ҳосил қиларди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

от Қаймоқ солинган, солинадиган идиш.

Беш тийинга ярим қаймоқдон қаймоқ, икки тийинга битта обинон олиб, бир чеккага чўнқайиб, қаймоқ ея бошладим. — Ғ. Ғулом, Шум бола

от Қаймоқ ейишни яхши кўрадиган; қаймоқни кўп ейдиган.

Қаймоқхўр одам.

фл. 1. Қаймоқ боғламоқ (сут ҳақида).

2. кам қўлл. Қаймоқ тегиб мойланмоқ.

от Мириқиб, тўйиб қаймоқ ейиш, қаймоққа тўйиш.

Қаймоқхўрлик қилмоқ.

— Бахтимизга бобо фермада эканлар, юр, қаймоқхўрлик қиладиган бўлдик, — дедим Муродга. — А. Мираҳмедов, Кулган чечаклар