ot 1. Suyuqlikning zarralari tortishuvi natijasida sharcha shaklini olgan alohida kichik boʻlagi; tomchi.
Bir qatra suv. Qatra qoldirmay ichmoq. Oz-ozdan oʻrganib, dono boʻlur, Qatradan koʻpayib, daryo boʻlur. — Maqol
U ohu koʻzlar Anbar hidli qatralar toʻkdi, Yuzda qolib billurin izlar, Chamanlarga olmoslar choʻkdi. — M. Shayxzoda.
Xirurg stakandan choy hoʻplar, uning peshonasida mayda ter qatralari yiltirar edi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
2. koʻchma Oz miqdor, ozgina, jinday.
Qatra ham uni yoʻq ekan, oldimga yarim stakan qatiq qoʻydi. — O. Husanov, Choʻlda
Ey dunyoyi bevafo! Qahringdan hammaning bagʻri qon, koʻngli parishon. Shu yigitdan bir qatra baxtni oldingmi — ? Oybek, Tanlangan asarlar
Unda nuqul salobat bilan qahramonlik qaynaydi-yu, nazokatdan qatra yoʻq. — Shuhrat, Shinelli yillar