фл. 1. Оғриқли зирқироқ тутмоқ, сирқирамоқ.
Аъзойи баданим қақшаяпти.
Лўқ-лўқ қақшаётган чаккаларидаги оғриқ босилди — С. Нуров, Нарвон
Оёқлари зир қақшар, бир қадам босишга ҳам мадори келмас эди. — М. Мансуров, Ёмби
2. кўчма Азоб-уқубатли, машаққатли ҳолатда бўлмоқ, шундай ҳолатни кечирмоқ.
У бечора, ёшлиги минг хил азоблар билан қақшаган, хўрланган, бечора халқнинг бу қадар ишонч ва эҳтиромини ҳеч вақт хаёлига келтирганмикин? — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
Эзилган, қақшаган, оч-у яланғоч, Хамита бир ғарибпарварга муҳтож. — Ҳабибий
3. Зир-зир титрамоқ, қалтироқ тутмоқ; қалтирамоқ.
лаби лабига тегмай титрар, аъзойи бадани безгак тутгандай қақшарди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
4. Қуриб, қақраб қолмоқ, қуриб қоқ бўлмоқ.
Бочка қуриб, қақшаб кетибди.
Қоракўл дарёси қуриб, қақшаб ётибди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
5. кўчма Ачиниб, ёлвориб ёки хафа бўлиб, кўп гапирмоқ.
Қақшаб гапирмоқ. Кўп қақшадим, сўзимга кирмади.
Хадича буви ичкарига кирди-ю ўша ерда қақшаб, қарғаб ўтирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
6. Ачинарли, зор ҳолатга тушмоқ.
Қон қора қақшамоқ.
Карима опа қақшаб йиғлаётган ўғлини ётоғига олиб кириб ётқизди. — М. Исмоилий, Бизнинг роман
Жуда хунук иш бўлди-да.
[Қизнинг] Онаси зор қақшаб, қидириб юргандир. — С. Аҳмад, Лочин
Бечора увол кетибди. Ота-онаси қақшаб қолибди-да, аттанг, аттанг! — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири