от 1. Озга ёки борга кўниш, бори билан кифояланиш, нафси тийиқлик билан кўпга, ортиқчаликка интилмаслик ҳисси.
Камбағални сабр-у қаноат асрайди.
Қаноат қилмаса, шармандалиги ортади. — Ойбек, Танланган асарлар
Муталга раисликни бериб, ўзи муовинликка қаноат билдирган чоғларда, Равшан полвон Муталдан умиди бошқа эди. — О. Ёқубов, Ларза
2. Мамнунлик, қониқиш ҳисси; мамнуният, қониқиш.
Поччаев ҳамманинг фақат ўзига қараб қолганини ичида қаноат билан қайд қилиб, Жуманга ер остидан қалайсан? дегандай бир назар ташлаб қўйди. — А. Мухтор, Туғилиш
Қаноат ахлоқий, иродавий фазилатлар жумласига киради. — Фан ва турмуш
Қаноат ёʻқ ерда мурувват ёʻқ, мурувват ёʻқ ерда имон ёʻқ. — С. Сиёев, Ёруғлик
3. Ишонч, ишониш.
— Бу сирингизни мендан яширмоқчи бўласиз, — деди тамом қаноат билан Ҳасанали, чунки энди ўз кашфига жуда ишонган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Қаноат қилмоқ Ўзини қаноатда тутмоқ, борига сабр қилмоқ, бори билан кифояланмоқ. Овқат устида бошини эгиб, олдига суриб қўйишганига қаноат қиларди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсонНусратбекнинг қўшимча даромад қидирмай, маошга қаноат қилиб юрганига ҳали ҳам тушуна олмасди. — С. Нуров, НарвонЗаргаров қийқириб кулди, чапак чалди ва бунга ҳам қаноат қилмай, ўрнидан туриб ўйинга тушди. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар
- Қаноат ҳосил қилмоқ 1. Қониқиш ҳосил қилмоқ; кифояланмоқ, чекланмоқ. Лекин Ибн Сино бу қиссани ёзишда Қуръонда келтирилган нақл билан қаноат ҳосил қилмаган кўринади. — ГазетаданУнинг гапидан ҳаётга тўймаганлик, ўтган умридан қаноат ҳосил этмаганлик кўриниб турарди. — Шуҳрат, Шинелли йилларБояги сўзларни тушида эмас, ўнгида эшитганига қаноат ҳосил қилгандан кейин сўради: — Сиз Раззоқни биласизми, ўғлим? — Ҳ. Ғулом, МашъалИстат бибининг ухлаб ётганига қаноат ҳосил қилгач, ҳовли бурчагидаги дарчадан чорбоққа ўтди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан