Қидирув

олм. 1. сўр. олм. Белги, сифат, хусусият ҳақидаги сўроқни билдиради; қанақа?

Бу қандай китоб? Қандай овқатни хоҳлайсиз? У қандай иш билан банд?

[Ёрмат:] Қандай беда денг, боғи қучоққа сиғмайди. — Ойбек, Танланган асарлар

Айт-чи ўзинг, Зарифа, ахир кеча қандай туш кўрдинг? — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Сўроқ гаплардан трансформацияланган гаплар таркибида сўроқ англатмай, фақат нисбий белгини билдиради.

Куёв учун қандай кийим ярашмоғи ҳам баҳс қилинар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Капитан жангчиларни ном-баном чақириб, ким қандай қуролни ўрганмоқчи эканини сўради. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

Э, онажонгинам, қани энди сен ҳам шу ерда тирик бўлсанг-у, ўз ўғлингнинг қандай одам бўлганини кўрсанг. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. Махсус оҳанг ёрдамида белги-даражани кучайтириб ифодалайди; нақадар.

Ҳаёт қандай гўзал!

Оҳ, инсонга таъзим қилиш, қад букиш қандай оғир, қандай ҳақорат. — К. Яшин, Ҳамза

Унсин учун — бечора қиз учун бу қандай фалокат, бу қандай мудҳиш мотам! — Ойбек, Танланган асарлар

4. Боғловчи сўз (нисбий сўз) вазифасида қўлланади.

Сотиб олинган қул қандай бўлса, у ҳам бизга шундай эди. — Ойбек, Танланган асарлар

5. рвш. Қай тарзда, қай ёʻсинда.

Луғат қандай тузилади? Бу перо қандай ёзади? Шунча ишни бир ўзинг қандай бажарасан?

6. -ганда қўшимчасини олган феъллардан кейин келиб, берилган саволга ижобий жавобни бўрттириб, таъкидлаб ифодалайди.

Бу филмни кўрганмисиз? — Кўрганда қандай. Шу китоб қизиқми? — Қизиқ бўлганда қандай дейсиз!

прон. how

прон. some sort (kind) of

Желание сильнее любой силы.

арабчаكيف نفتح هذا الباب, Kayfa naftah haazaal baab?русчаКак открыть эту дверь?инглизчаHow can we open this door?

Каковы голосовые связки (данные), таково и пение.

Кўп ўтмади. Дўстимиз яқинда мансабдан тушди. Энди у бизни, эски оғайниларини кўрганда оғзи қулоғига етиб тиржаяди, биздан олдин салом беради, икки букилгидек бўлиб қўлимизни олади. Лекин совиб кетган кўнглимизни ололмайди. Неажаб: Ҳавоси қандай бўлса, навоси ҳам шундай. Прошло немного времени. Приятеля нашего недавно понизили в должности. И теперь он при виде нас, своих старых товарищей, расплывается в улыбке до ушей, первым здоровается и чуть ли не с поклоном пожимает руку. Но остывшую к нему нашу душу он уже не согреет. Что ж, каким голосом рявкнул, таким и отрявкнулось. — М. Исмоилий, Одамийлик қиссаси.