фл. 1. Қамчиламоқ феълининг биргалик нисбати.
2. Бир-бирини қамчи билан урмоқ, ўзаро қамчи солиб савашмоқ.
Қорахон қайтмайди навбат олади, Гоҳ ерларда қамчилашиб савашиб, Кўп хархаша қилар ақли шошиб. — Алпомиш
Қидирув
«қамчилашмоқ» бўйича 4 та натижа
Луғат мақолалари
4 та
Изоҳли луғат
· яна 5 та луғатда
фл. 1. Қамчи билан урмоқ.
Ғузор томондан оқ саллали кимдир биров от қамчилаб, шитоб билан келарди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Арслон тўриғини қамчилаб, узоқлашиб қолган отлиқларни қувиб кетди. — О. Ёқубов, Излайман
2. кўчма Сўз билан урмоқ, қаттиқ танқид қилмоқ, пўстагини қоқмоқ.
Машҳур фитначи Муҳаммад Жамол чиқиб, хўп қамчилади сизни ва бизни. — Ойбек, Нур қидириб
Фурқат, Завқий ўзларининг ҳажвий шеърларида порахўр амалдорларни шафқациз қамчилаган эдилар. — Шарқ юлдузи
3. кўчма Қистамоқ, ундамоқ, мажбур қилмоқ.
Тангриқул ҳожи қўлидаги бутун воситалар билан ерни қамчилаб, кўпроқ ҳосил беришга мажбур қилар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Одамни жиловлаб, қамчилаб турадиган, тоблаб чиниқтирадиган нарса — ташвиш. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
- Отни қамчиламоқ Зудлик билан, фурсатни қўлдан бермай ҳаракат қилмоқ; ҳаракатни тезламоқ, тезлатмоқ. Иш кўп, вақт оз — отингни қамчила.Ана шу тиғиз кунларда отини қамчилаган пахтакор асти доғда қолмайди. — Газетаданотни қамчилаш керак, бўлмаса кечикасиз, деган гапи Мадинани оёққа турғизди. — Мирмуҳсин, Чодрали аёл
фл. Қамчиламоқ феълининг мажҳул нисбати.
фл. Қамчиламоқ феълининг орттирма нисбати.