ot 1. Ot-ulovni urib, yurishga undash, tezlatish uchun ishlatiladigan dastali, koʻpincha qayish tasma shaklidagi asbob.
Oʻrma qamchi. Ot oʻynatadigan uzun qamchi.
Rais otiga qamchi urib, idora tomon ketdi. — Oydin, Yuragida oʻti bor
U har zamonda qamchisini koʻtarib qoʻyar, ot esa, sagʻrisiga qamchi tushuvini kutmasdan olgʻa intilar edi. — N. Safarov, Olovli izlar
2. koʻchma Oʻzi birikib kelgan soʻz anglatgan narsaning kaltagini bildiradi.
Shoir savdogarlarni ham satira qamchisi ostiga oldi. — Gazetadan
Erk-adolat yoʻlida jaholat qamchisidan, hatto qoʻrqinchli tahlikadan qoʻrqmagan Avaz. — Gazetadan
- Qamchi bosmoq (yoki solmoq, bermoq) Qamchi bilan urmoq. Yoʻlchining yuz-koʻzi aralash yana qamchi soldi. — Oybek, Tanlangan asarlarAsqar ota beixtiyor otiga qamchi bosdi, yana boshini tortdi. — A. Qahhor, XotinlarQamchi bersa, bedov ot oʻynab ketib boradi. — Nurali
- Qamchi oʻynatmoq Qamchisini havolatib silkitmoq, qamchi bilan poʻpisa qilmoq.
- Qamchisidan qon tomgan (yoki tomadigan, tomadi) Juda ham zolim, shafqatsiz. Qamchisidan qon tommagan boy — boy emas. — B. Rahmonov, Bahor arafasiBu xususda otasining qamchisidan qon tomar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari