fl. 1. Kuchli tarzda titramoq; qalt-qalt qilmoq.
Sovuqdan qaltiramoq. Boʻynida illati borning oyogʻi qaltiraydi. — Maqol
Adolat surbet Bozorovni koʻrishi bilan gʻazabdan qaltiradi va titrogʻini bosish uchun paxta teraverdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Oxiri madori ketayotganini sezdi, tizzalari qaltiradi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Qoʻrqqanlaridan dagʻ-dagʻ qaltirab turishibdi. — E. Raimov, Ajab qishloq
2. koʻchma Shunday harakatni eslatuvchi, shunga oʻxshash holatga nisbatan qoʻllanadi (narsalar haqida).
Choʻlning u yer-bu yerida qovjirab turgan shuvoq muttasil kezib yurgan choʻl shabadasida qaltirab turardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Qogʻoz qoʻlimda shamoldagi bargdek qaltirar, harflar sakrab, soʻzlar tutqich bermasdi. — F. Musajonov, Himmat
Bashirjonning ovozi qaltirab, tomogʻi quruqshab ketdi. — N. Aminov, Suvarak
- Tili qaltiramoq Sattorqul harchand gapirishga urinsa ham boʻlmadi, tili qaltirab qolaverdi. — Mushtum