от 1. тар. Душман ҳужумига қарши мустаҳкам девор ва хандақ билан ўралган, мудофаа воситалари, истеҳкомлар билан таъминланган шаҳар.
Андижон қалъаси мустаҳкам. Бобур мирзо у ерда бўлса, қалъа янада мустаҳкам бўлур. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2. Катта бой, ер эгаларининг сарой қўрғони; қаср, арк.
Туроббийнинг қалъасида тўққиз от чоптирим ердан кўринадиган битта терак бўларди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
3. шв. Шаҳар.
Канизларнинг кўпи турли қалъалардан олиб келинган ёш гўзаллар эди. — Ж. Шарипов, Хоразм
Мингта қалъадан далам яхши, Охун. Бизнинг қизларимиз ҳам жуда шўх бўлади. — Ойбек, Танланган асарлар
Ўзим қишлоқиман, қалъадан нарида тураман — С. Сиёев, Ёруғлик