shaharlik

ot Shaharda yashovchi, shaharda istiqomat qiluvchi; shahar kishisi, odami.

Bolalar shaharlik mehmonlar bilan salomlashib, bir tutam boychechakni Malohatga tutdilar. — I. Rahim, Tinimsiz shahar

Otasi — shaharlik bir kosib, dehqonlarcha taʼbir qilganda, soyaparvar bir odam. — A. Qodiriy, Obid ketmon

Sen juda shaharlik boʻlib ketibsan! Shahardan keyin qishlogʻimiz yoqmay qoldimi? — Uygʻun, Navbahor

n townsman

qalalı, qa- lada jasawshı, qala adamı

1. subst. Städter(in) m, f

2. adj. städtisch, Stadt-

русскийгорожанинанглийскийcity-dweller, townsman, town-dwellorфранцузскийcitadin, habitant de villeарабскийمَدَنِيٌّ, اِبْنُ بَلَدٍ