ot 1. 1 Ichi boʻsh; puch.
Puchak shar. Ballon puchak boʻldi.
2. koʻchma Hech narsaga arzimaydigan, qimmati tushib ketgan; qadrsiz, puch.
[Gʻofir:] Bu yorugʻ dunyoga nima uchun keldik? Nainki muhabbat, doʻstlik, muruvvat, odamgarchilik degan ulugʻ gaplarni bozorga olib chiqsalar, puchak pulga sotsalar! — Hamza, Boy ila xizmatchi.
3. koʻchma Asossiz, puch.
U [Mashhadiy] sultonlarni, beklarni puchak, lekin koʻz qamashtirgich yaltiroq soʻzlar bilan madh etmoqqa mohir. — Oybek, Navoiy.
4. Qoʻlidan ish kelmaydigan; quruq.
Shunday ulugʻ ishlarda kishilarning saragi sarakka, puchagi puchakka chiqadi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.