sft. 1. Porlab, nur sochib turadigan, nurdek ravshan.
Quyosh nuri juda koʻrkam, yuksak va porloq, Nurin hatto ayamaydi vayronadan ham. — Gʻ. Gʻulom, Tanlangan asarlar
Fazodan teranroq nima bor ekan? Yulduzlar bazmidan porloq qay yigʻin? — A. Oripov, Yillar armoni
2. koʻchma Baxt-saodat, istiqbol sari boshlovchi; ravnaqli, nurafshon.
Porloq kelajak.
Ey yasha, porloq kun, baxtli kelajak. Omon boʻl, Vatanim, ming yillar boqiy! — Gʻ. Gʻulom, Tanlangan asarlar
Dadil bosilgan qadam porloq kelajakning ustunidir. — Saodat
Choʻl havosini oʻqib, suyunib ketdim. Birdan lov etib, alanga bilan boshlangan ijodning kelajagi porloq boʻladi. — A. Qahhor, Asarlar.