Qidiruv

ot 1. Parchalangan narsaning bir qismi; boʻlak, parcha.

Pora boʻlmoq. Pora qilmoq.

Qudrat, taxta porasi ustida hushsiz qolgan Farhodday, oʻz ixtiyorini unga berib ojiz qoldi. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz

Burgut uni changalga olib, Mushuk jagʻin qilibdi pora. — Ya, Qurbon

Oʻsma qoʻyding-mu qoshingga, Bunchalar ham qoradur, Bilmadim, bu qoshlaringdan Qancha dillar poradir. — E. Vohidov, Yoshlik devoni

Sening yuragingda laxta-laxta qon, Siynang nimalardan boʻlmagan pora. — A. Oripov, Yillar armoni

2. esk. kt. Toʻda, toʻp, guruh.

Men bir pora yigitlarni olib, yovning orqasiga oʻta bildim. — Oybek, Navoiy

3. esk. kt. Asarning tugal qismlaridan biri; qism, boʻlim; bob.

Oʻttiz pora qurʼonni yod olmoq.

bribetaker, grafter

ot 1. Pora oladigan, poraga oʻrgangan.

Poraxoʻr odam,

Bir poraxoʻr amaldor amalidan tushib, gʻalati dardga yoʻliqdi. — A. Qahhor, Pora

Gʻiyos kallaga oʻxshash poraxoʻr qozi boʻlar, shu-da? — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. ot Pora olish bilan shugʻullanuvchi kishi.

Aziz doʻstim, meni emas, avvalo, oʻz nafsi, shuhratini oʻylagan poraxoʻrlarni yoʻqotish kerak. — Shukrullo, Saylanma

Bu benomus poraxoʻrning poʻstagini endi qoqaman degan qatʼiy fikr bilan soʻzini davom ettirdi. — S. Ahmad, Choʻl burguti

rvsh. Boʻlak-boʻlak, parcha-parcha, chilpora.

Yuragim-yey, boshlab kelding meni qayga? Bagʻrim oʻxshar pora-pora boʻlgan nayga. M. Yusuf.

Gʻanimlar dastidan mulk pora-pora. — Sharq yulduzi

Boshidan oshirib yerga uradi, Tushib yerga, pora-pora boʻladi. — Alpomish

Bittadan choʻqiganlaringda ham meni pora-pora qilib qoʻyasizlar. — Oybek, Navoiy

fl. 1. kam qoʻll. Pora-pora qilmoq, parchalamoq.

Koʻylakni poralamoq.

Tez-tez oʻqchiydi. Har yoʻtalganida ich-ichini oʻsha maxluq oʻtkir panjasi bilan timdalab, poralab tashlayotgandek boʻlaveradi. — S. Siyoyev, Avaz

Kun bulutni poralab par-par, Boshlar uzra kezib yuribdi. — M. Ali, Boqiy dunyo

2. koʻchma Pora-pora qilmoq, yaralamoq, tilmoq.

Dilni poralamoq. Yurakni poralamoq.

ruschaполучение взяткиinglizchareceiving a bribe