sft.
1.
Har tomonga sochilgan, toʻzgʻigan, tartibsiz.
Kumushning koʻzi yumuq, sochlari yuzi ustida parishon holatda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Yonimda Raʼno yotibdi. Sochlari parishon yoyilgan, gʻira-shira tong nurida oppoq yuzi yanayam tiniqroq koʻrinadi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi
2.
koʻchma
Bir yerga toʻplanmagan, boʻlingan, sochilgan, tarqoq (fikr-xayol, diqqat-eʼtibor haqida).
Vali aka oʻgʻlining gʻoʻzalar ichida parishon turganligini koʻrib, uni yoniga chaqirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Ha, Shavkatbek, Eynshteynga oʻxshab parishonroq koʻrinasiz. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
- Xayoli parishon yoki parishon xayol Xayoli tarqoq, fikri-xayoli joyida emas, boʻlingan, sochilgan.
Ammo shoirning xayoli parishon, koʻngli alagʻda edi. — M. Osim, Karvon yoʻllaridaKarvon Andijon muzofotini ortda qoldirib, Aravonga yetganda dam olishdi. Ahmadbek hoji Uchkoʻprikda ilk bor peshin namozini bezovtalanib, xayoli parishon ahvolda oʻqidi. — Yoshlik