фл. 1. Назардан, бирор киши ёки нарсадан яширмоқ, беркитмоқ.
Машинани ёмғирдан паналамоқ.
2. Ўзини панага олмоқ, бирор нарса панасига олмоқ, орқасига яширинмоқ.
Бирон тайинли хулосага келолмагач, паналаб, маслаҳатгўйи Азимбойваччанинг қўрғонига жўнади. — С. Аҳмад, Ҳукм
Шербек ёʻғон, учи кавак толни паналаб тўхтади. — С. Анорбоев, Оқсой
Ўрмонни паналаб юриб, немисларга дуч келишди. — Шарқ юлдузи
3. Тўсиб, бекитиб турмоқ.
Маъсумаойни паналаб турган қизча қизил сочидаги бантини шошилтириб тузатди-да, олдинга чиқди. — Н. Сафаров, Танланган асарлар