panalamoq

fl. 1. Nazardan, biror kishi yoki narsadan yashirmoq, berkitmoq.

Mashinani yomgʻirdan panalamoq.

2. Oʻzini panaga olmoq, biror narsa panasiga olmoq, orqasiga yashirinmoq.

Biron tayinli xulosaga kelolmagach, panalab, maslahatgoʻyi Azimboyvachchaning qoʻrgʻoniga joʻnadi. — S. Ahmad, Hukm

Sherbek yoʻgʻon, uchi kavak tolni panalab toʻxtadi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Oʻrmonni panalab yurib, nemislarga duch kelishdi. — Sharq yulduzi

3. Toʻsib, bekitib turmoq.

Maʼsumaoyni panalab turgan qizcha qizil sochidagi bantini shoshiltirib tuzatdi-da, oldinga chiqdi. — N. Safarov, Tanlangan asarlar