sft. 1. Boʻyi oʻrtachadan past, boʻyi oʻsmay qolgan, boʻyi past.
Pakana yigit.
Bu xotinning yoshi elliklardan oshgan boʻlib, oʻzi pakana, dumaloq edi. — S. Zunnunova, Olov
Bir kuni ishxonada oʻtirgan edim, pakana, qoracha bir oʻsmir qoʻlida latta sumka bilan kirib keldi. — N. Aminov, Qahqaha
2. Shunday boʻyli shaxs.
Yoʻq, bobom boʻlsa, bunaqa gap chiqmasdi. Ovozingni oʻchir, pakana, deb bir musht koʻtarsa, oyim pildir-pis boʻp qolardi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi
3. Uncha baland boʻlmagan, pastak.
Pakana uy.
behizor manzarasi oʻzgacha, yosh-yosh, boʻyi pakana behi daraxtlarining serhosil shoxlari taralib, yer oʻpib yotmoqda. — N. Safarov, Olovli izlar
Tong otdi, yoʻl chetidagi ikki tup pakana tut tomondan qorashaqshaq shaqillab uchib-qoʻndi. — M. Mansurov, Yombi