sft. 1. Bukilib, ezilib yoki sinib ichiga botgan; abjagʻi chiqqan; majaq.
Pachaq chelak. Mashinaning qanoti urilib pachaq boʻlibdi.
Yigit uzoqda haybatli temir uyumlari singari agʻanab yotgan pachaq parovozlarga tikildi. — Oybek, Quyosh qoraymas
U [samovarchi] ustaning qoʻliga tusha-tusha xoʻp ezilgan, qorni pachaq, chirkin katta samovarning oldida yogʻoch yelkasini qisib oʻtirardi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Siniq, singan.
Pachaq tuxum.
3. Uringan, ezilgan.
Pachaq olma.
4. koʻchma Yaxshi oʻsmay, rivojlanmay, mayda boʻlib qolgan; reza, ushoq.
Pachaq bola. Pachaq oʻsimlik.
Havas qilib kelgan Burgutim har kuni koʻrib yurgan oddiy kishilarday, jussasi ham, yuzi ham, qarashlari ham oddiy, pachaq bir yigit boʻlib chiqdi. — S. Ahmad, Choʻl burguti
- Pachagʻi chiqmoq 1. Pachaq boʻlmoq. Chelakning pachagʻi chiqdi; Urushda pachagʻi chiqqan bu zobit lar hali ham oʻzlarini koʻklarda his qilar, hali ham gʻoliblardek magʻrur edilar. — H. Gʻulom, Mashʼal