sft. 1. Ifloslanmagan, kir tegmagan, kirlanmagan; toza, pokiza.
[Xotinlar] Eski, lekin ozodagina koʻrpa yopilgan sandal atrofiga tiqilishib, sekin-sekin suhbatlashishardi. — S. Zunnunova, Gulxan
2. Supurib-sidirilgan, toza.
Uy maxsus mehmonlar kutiladigandek ozoda va sarishta. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Yashil ufqqa tutashgan toʻppa-toʻgʻri va nihoyatda ozoda tosh yoʻl. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
3. Oʻzini va oʻziga qarashli hamma narsani toza tutadigan, tozalikka rioya qiladigan; saranjom-sarishta.
Ozoda xotin. Sogʻ yuray desang, ozoda boʻl. — Maqol
4. Ozoda (xotin-qizlar ismi).