По запросу «ovoralik» — результатов: 3
ot 1. Ovora, darbadar, sargardon ekanlik; ovora boʻlishlik.
2. ayn. Ovoragarchilik.
ot 1. Biror joyda qoʻnim topmagan; darbadar, sargardon.
Kamsitilgan, xoʻr tutilgan bechoralar. Qadr-u qiymat, shon-sharafsiz ovoralar. — F. Gʻulom, Tanlangan asarlar
Kim biladi, sen singari, oʻgʻlim ham bu kun Qaylardadir kezib yurar ovora, sarson. — A. Oripov, Yillar armoni
2. Biror ish, harakat bilan band, mashgʻul.
Kurayev bilan Nusratilla yuk orttirib joʻnatish bilan ovora. — A. Muxtor, Opa-singillar
Baʼzilar koʻchat oʻtqazishga yordamlashar, baʼzilar oz-ozdan boʻlsa ham tuproq tashish bilan ovora. — S. Zunnunova, Olov
ot 1. Bekorga ovora boʻlish, urinish, sarson-sargardonlik.
Doʻsmat soʻrab-surishtirishga kirishdi. Koʻp ovoragarchilikdan keyin lunji osilgan bir odamni topdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Behuda mehnat, tashvish.
Ovoragarchilikka arzimaydigan ish.
