Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 6 словарях
ot 1. Biror joyda qoʻnim topmagan; darbadar, sargardon.
Kamsitilgan, xoʻr tutilgan bechoralar. Qadr-u qiymat, shon-sharafsiz ovoralar. — F. Gʻulom, Tanlangan asarlar
Kim biladi, sen singari, oʻgʻlim ham bu kun Qaylardadir kezib yurar ovora, sarson. — A. Oripov, Yillar armoni
2. Biror ish, harakat bilan band, mashgʻul.
Kurayev bilan Nusratilla yuk orttirib joʻnatish bilan ovora. — A. Muxtor, Opa-singillar
Baʼzilar koʻchat oʻtqazishga yordamlashar, baʼzilar oz-ozdan boʻlsa ham tuproq tashish bilan ovora. — S. Zunnunova, Olov
- Ikki jahon ovorasi Biror ishni na u yoqdi, na bu yoqdi qilolmay, ikki oʻrtada qiynalib qolgan, sarson boʻlgan, sarson-sargardon. Abdurahmonboy: — Oʻlik boʻlib goʻrda, tirik boʻlib sonda yoʻq, deb shuni aytar ekan, Mirzaqul ikki jahon ovorasi boʻlib qoldi. — N. Safarov, UygʻonishXolajon, siz ovora boʻlmay, bir oz oʻtiring, men siz bilan gapirishgani keldim. — S. Zunnunova, Olov
- Ovora qilmoq 1. Kimsani biror ishga urintirib qiynab qoʻymoq; koyitmoq; Esonboyni umidvor qilib, uni ovora qilishning nima keragi bor edi? — Yoshlik