Qidiruv

ot 1. Narsaning tag qismi, tagi, tubi.

Qurbon ota engashib, samovarning ostiga sim tiqayotgan edi, qaddini rostlab, Sidiqjonga qaradi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Narsaning quyi qismiga, tagiga yaqin joy.

Gulnor deraza ostiga koʻrpacha solib, qizni oʻtkazdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Narsaning yaqin atrofi, tevaragi.

Yoʻlchi, quloqlari ostida oʻq uzilib turarkan, tomirlarida joʻshqin kuch, yuragida yuksak hislarning, orzularning boʻronini sezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ona boqqa yetib kelganda, Tursunboy koʻchatlar ostini yumshatayotgan edi. — T. Ashurov, Oq ot

4. Narsalar egallab, bosib yoki qoplab turgan joy, narsaning tagidagi joy, tag.

Daraxtlarning osti salqin edi.

5. Narsaning ichki qismi, ichi, orasi, qaʼri.

Yer osti suvi. Yer osti boyliklari.

Begoyim yer ostida ilon qimirlasa, biladigan quv xotin. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Uni [togʻni] yer osti zilzilalari ham xalq ovozidek titratmagan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

6. Tag, tub (suv havzalarida).

Dengiz osti.

Koʻp odamlar bu daryoning ostida yer tishladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

7. 3-shaxs egalik va joʻnalish, oʻrin-payt va chiqish kelishiklari qoʻshimchalari bilan koʻmakchi vazifasida qoʻllanadi (ostida, ostidan).

Ostda, pastki tomonda joylashgan; pastdagi, quyidagi, pastki.

Binoning ostki qavati.

Teshaboy ostki labini tishlab, picha oʻylanib turdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

ot 3-asrning oʻrtasida ikki urugʻga boʻlingan qadimgi German urugʻi boʻlgan gotlarning bir qismi.

ot Biror narsaning ostiga qoʻyiladigan boshqa narsa, taglik.

Dazmol ostligi.

ot 1. Eshik, darvoza chorchoʻpining ostki koʻndalang yogʻochi; binoga, hovliga kiraverishdagi yerga koʻn-dalang yotqizilgan yogʻoch, taxta, xarsang va shu kabilar; boʻsagʻa.

Baland ostona. Uy ostonasi. Koʻcha eshik ostonasi.

Eshik qattiq tepki bilan ochildi-yu, ostonada chuvalchangday chuvak., bir kishi paydo boʻldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Ahmad brigadir Nusratbekni yangi darvoza ostonasida koʻrishi bilanoq ahvoli ruhiyasini tushundi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

2. koʻchma Uy, xonadon, dargoh.

— Shu yer tufayli bizlar sening ostonangga bosh egib, qulluq qilib keldik, — dedi Oyimxon. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Sanʼat shunday buyuk dargohki, uning ostonasiga qadam qoʻydingmi, orqaga chiqishning imkoni yoʻq. — Saodat

3. koʻchma Qishloq yoki shaharga kiraverishdagi joy, boʻsagʻa.

Iskandar Xoʻjand ostonasida qattiq talafot koʻrgan. — Mirmuhsin, Temur Malik

Chekingan dushman qishloq ostonasidagi tepalikka chiqib olib, qarshilik koʻrsata boshladi. — N. Safarov, Komissar Qoraboyev

4. koʻchma Biror voqea yoki hodisaning boshlanishiga yaqin qolgan payt; arafa.

Hali esini tanimagan, oʻt-olov bola shu yerda balogʻat ostonasiga yetdi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Yurtim, seni yana qutlab qoʻyayin, Qutlugʻ Yangi yilning ostonasida. — A. Oripov, Yillar armoni

5. geogr. Daryo ostidagi, baʼzan suvdan chiqib koʻrinib turadigan va suv oqimini tezlashtirib, kemalar qatnovini qiyinlashtiradigan balandroq joy, doʻnglik.

ayn. Ostin-ustun.

Hovlimni u [Ziyodxoʻjaboy] oʻzinikiga qoʻshib, ost-ust imorat qurmoqchi, yayrab yashamoqchi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Uning [Sultonmurodning] bu qarashlari xalq boʻroni ichida ost-ust boʻldi. — Oybek, Navoiy