сфт. Ор-номусни биладиган, ўз обрўйини қадрлайдиган; номусли.
Ориятли одам.
Акбарали орияти одам! Қасд олмай қўймайди. — С. Аҳмад, Уфқ
«ориятли» бўйича 14 та натижа
сфт. Ор-номусни биладиган, ўз обрўйини қадрлайдиган; номусли.
Ориятли одам.
Акбарали орияти одам! Қасд олмай қўймайди. — С. Аҳмад, Уфқ
от 1. Ор-номус; иззати нафс.
Ориятинг бўлса, сен ҳам далага чиқ, кучингни кетмонда кўрсат, мен сени мард билай. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар
Ёш эмасми, бирдан унинг орияти қўзғалди, Шартта пастга тушди у ҳам, У ҳам яёв ёʻл олди. — А. Орипов, Йиллар армони
2. Уят, шарм; ор.
Бойлар етимчани чўри қилишгани ҳам орият қилади. — П. Турсун, Ўқитувчи
3. сфт. эск. Асли ўзиники бўлмаган, бировдан вақтинча сўраб олинган.
Орият тун.
Масалан, Саримсоқ, унга ерни ҳукумат берган. Орият ер. — А. Қаҳҳор, Сароб
от айн. Ориятчан.
сфт. Ор-номусни билмайдиган, ўз обрўйини қадрламайдиган; номуссиз, орсиз.
Орияциз одам.
н shamelessness, impudence, insolence
қаранг ориятли
орли айн. Ориятли. Орли одам.
ор-номусли Ор ва номуси бор; ориятли, орли. Ор-номусли одам. Дунёда яхши умр сурдинг, ор-номусли, адолатли яшадинг. Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
номусли Орияти, диёнати, виждони бор; ориятли, виждонли. Номусли, меҳнаткаш йигит топилса, қизни tezroq.uza-тишга қарор қилганини, бу хусусда кампирнинг фикрини билм
ҳамиятли Ҳамияти бор, ҳамият билан иш тутадиган, муносабатда бўладиган. — Гапингизга қараганда, ҳамиятли, ҳимоятли, беш вақт намозни канда қилмайдиган мусулмон би
аёл Умуман эркакка қарама-қарши жинсдаги шахс; хотин; бу маънода асосан кўплик шаклида қўлланиб, умумлаштириш маъносига эга бўлади, хотин-қизлар маъносини билдир